شاپرک اشک بريز   

                             شاپرک اشک بريز در کنار شمعت                                                                  
                                    و بسوز

                                  در جدار شعله                             

      
                              که تو سر لوحه ي درس عشقي                            

              
                              شاپرک اشک بريز                          

                              تو به حال همه عاشقان اشک بريز                                

                                 که همه بازيچه اند                          

    
                                  خفتگانند همه                          

      
                                سر به آسمان روانند همه                               

                                  شاپرک اشک بريز                              

         
                                 کار عاشق همه گريه                              

       
                                   همه سوختن                                

     
                                 همه پرپر شدن است                                

                               عشق نابودي عقل بشر است                              

                              عشق فرياد ز طوفان غم است                              

                               عشق تعريف محبت خداست                              

                                 عاشقي مال خداست                              

 
                               شاپرک اشک بريز و بگو                               

 
                                  قصه عشقت را                                

                                 که نهايت مرگ است                              

                                 ختم آن نابوديست                             

                                 شايد عاشق مسلکان                               

                                  همه بيدار شوند                            

                               از گداز لاي لاي قصه ات                           

 
                                  خفتگان بيدار                          

                                 همدلان هوشيار                        

                           شاپرک اشک بريز                   

                                که ز سيلاب غمت                     

 
                          برود عشق ز کنج دل ميخانه نشينان                     

                               و شود پاک و رها                         

                             مثل يک قطره باران دعا                         

                               بارالها دل من                      

                            غرق در عشق تو بايد باشد                          

                               که مبادا روزي                       

                            عشق در کنج دلم لانه کند                           

                           ساز خود را بسرايد منو ديوانه کند                           

                             آن زمان چگونه گويم                           

                         شاپرک اشک بريز                       

                          شاپرک اشک بريز                   

                                   گره دوتا دستامون 

یادش بخیر اون قولامون 

                                    زیبا بودن رویاهامون 

یادش بخیر اون خیابون

                                   بهش میگن اشرفیون

یادش بخیر دیدارمون 

                                    با اون نگاه مهربون 

یادش بخیر بودن مون 

                                   چه شوقی بود تو دلامون

یادش بخیر رفتن مون

                                   جدا شدن اون دستامون  

یادش بخیر اون روزامون 

                                   مونده هنوز به یاد مون                                  

                  دلم گرفت
                       دلم گرفت اي روزگار
       سختي برام ديگه نيار
                      خسته شدم از اين ديار
       ديگه شدم من بيقرار
                      ميگي مياد يک روز بهار
     سرسبز ميشه باز اين ديار
                      تو سختي ها دوام بيار
     تا که نشي يک وقت شکار
                       دلت اگه بشه مهار
       بدست گرگ روزگار
                       ميفهمي قدر اين ديار         
       ناشکري ها ميره کنار
                       دوام بيار بشه بهار
      شاخه گلي برات يه يار

پرواز
        پروازرو دوست دارم ولي پرپرواز رو ندارم
          با نگاه خسته ام به اوج ابرها ميروم
          به اميدي که تو رو تو آسمونها ببينم
          تا کمي ازعشقمو به رخ مردم بکشم
         مردم ميدونن که من با خيالم زنده ام
          بي خيال زندگي بازم ستارمو ميچينم
        اي ستاره ي خيال من شبي که در نمياي
         در جستجوتم ولي به من ميگن ديونه ام
         نه ديگه نگاه من خيره نشد به آسمون
         نه ديگه ستارمو نديد توي اين آسمون
        اي خداي مهربون ستارموتوبه من برگردون
          تا که باز ببينمش تو آسمون کهکشون

                  چشم عسلي
                   عاشق کسي شدم که صورتش رو نديدم
    عاشق چشماي او که تا بحال من نديدم
                  دوست دارم من بدونم چشماي تو چه رنگيه
   چشم تو رنگ عسل عسل بگو چه رنگيه
                    آره اين چشمان من رنگ چشماتو نديده
    بي خيال ديگه هوش از سر من پريده
                   نه بابا بااين خيال که نميشه زندگي کرد
    تو بيا تاببينم بااين خيال چه ميشه کرد
                  اگرم تو گوش ميدي به شعروناله هاي من
   زود بيا نشون بده چشماي زيباتو به من
                  دوست دارم رنگ چشماتو عسلي من ببينم
   طوري که رنگ چشماتو توي خيالم ميبينم

گل زيبا
           توي اين گلزار زيبا ميچيني تو شاخه اي گل
           نکنيش تو پرپرو باد ببره سودي از اين گل
            آره اين گلها قشنگن همه رنگ و رنگارنگن
          اما رنگ عشق قشنگه که همه پي اون ميگردن
           عاشقا بايد بدونن چه گلي رو باز بچينن
          که توي اون گل زيبا عمق عشقو باز ببينن
          عزيزم تو چيدي عشقو پرپرش کردي و رفت
          بهمراه باد بوده که به اوج آسمون مي رفت